W poradnikach często czytamy, że gdy czujemy się osłabieni, warto spożywać produkty bogate w żelazo. Widzieliśmy nawet takie rozwiązania jak The Lucky Iron Fish, które ma walczyć z anemią z niedoboru żelaza w Kambodży. Odpowiedni poziom żelaza we krwi jest z pewnością zdrowy, ale co się stanie, jeśli to żelazo zostanie wystawione na działanie super magnesu neodymowego ważącego 12 kilogramów...?
Jedną z najbardziej pamiętnych scen z filmu X2 (drugiej części sagi X-Men) jest moment, w którym Magneto ucieka z więzienia, „wyciągając” żelazo z krwi strażnika, któremu wcześniej Mystique wstrzyknęła je. Scena ta skłania nas do pytania, jak strażnik przeżył początkowy zastrzyk, ale pojawia się też inne pytanie: dlaczego Magneto nie robi tego zawsze z krwią swoich wrogów? Wyobrażam sobie, że fani Marvela i przyjaciela Erica mają kilka sugestii, jednak w prawdziwym życiu odkrywamy, że przeciętny organizm ludzki nie posiada dużej ilości żelaza.
Żelazo w ludzkim ciele
Przeciętny organizm ludzki zawiera 4 gramy żelaza u mężczyzn i 3,5 grama u kobiet. Nieco ponad połowa znajduje się w hemoglobinie, której wzór zawiera tylko cztery atomy żelaza [C(2952)H(4664)O(832)N(812)S(8)Fe(4)].
Eksperyment z magnesem
Ale cztery gramy to cztery gramy, a jeśli użyjemy super magnesu neodymowego, co się stanie? Jak widać na tym niedawnym filmie na kanale Brainiac75 na YouTube, nie to, czego oczekiwaliśmy. Właściwości magnetyczne atomów żelaza nie zawsze są takie same, co pokazuje jego eksperyment z zapałkami. Teraz, przy podobnym teście z krwią świńską, nawet jego 12-kilogramowy potwór (którego możesz zobaczyć w akcji poniżej) nie wydaje się mieć wpływu. Po umieszczeniu odrobiny krwi w małej szklance na kawałku polistyrenu unoszącym się w wodzie, nastąpiła niespodzianka: krew jest odpychana przez magnes.
Dlaczego krew jest odpychana?
Dlaczego widzimy taką reakcję, skoro w rzeczywistości jest trochę żelaza? Kluczem jest hemoglobina, która po dotlenieniu staje się diamagnetyczna, a przechodzi w paramagnetyczną tylko przy braku tlenu. Zawartość utlenowanej hemoglobiny we krwi żylnej wynosi od 96 do 99 procent, a we krwi tętniczej od 60 do 80 procent. Jeśli do tego dodamy fakt, że woda w naszej krwi również jest diamagnetyczna, odpychanie między krwią a super magnesem jest logiczne.
