Gra w karty może być czymś swobodnym i zabawnym lub prowadzić do sytuacji o wysokim napięciu, z dużymi pieniędzmi w grze. Prędzej czy później każdy uczestnik będzie próbował przechylić szalę na swoją korzyść, ale najbardziej sprawiedliwe dla wszystkich jest osiągnięcie wysokiego poziomu losowości podczas tasowania kart. Jak osiągnąć ten poziom? Profesor Jason Fulman z USC Dornsife i Persi Diaconis z Uniwersytetu Stanforda nie tylko podzielili się kilkoma przykładami wideo, ale także napisali o tym książkę...
Francuska talia ma łącznie 52 karty podzielone na cztery kolory. Te parametry tworzą imponującą liczbę kombinacji… pod warunkiem, że dobrze wykonasz tasowanie. Na początku może się to wydawać sprzeczne: liczba możliwych konfiguracji jest rzędu 8x10^67, większa niż liczba cząstek we Wszechświecie, ale istnieją sposoby tasowania, które nie są całkiem odpowiednie, a ktoś z doskonałą pamięcią mógłby uzyskać pewną przewagę. Co było potrzebne, aby to odkryć? Praca dwóch matematyków, którzy od lat badają ten temat.
Najlepszy i najgorszy sposób tasowania kart
Pierwszy film pokazuje profesora Jasona Fulmana z USC Dornsife, a drugi należy do Numberphile, z wywiadem z Persi Diaconis z Uniwersytetu Stanforda. Obaj napisali The Mathematics of Shuffling Cards, książkę, która pozwala poznać rozwój matematyczny niezbędny do odpowiedzi na jedno z najstarszych pytań: ile razy trzeba przetasować karty, aby były „dobrze wymieszane”?
W luźnych słowach, metoda jest tak samo ważna jak liczba czy czas. Obaj eksperci wspominają trzy style. Pierwszy z nich znany jest jako riffle, czyli przecięcie talii na pół, użycie kciuków i przeplatanie kart w klasyczny „prrrrrr”. Powtórzenie tej czynności siedem razy wystarczy, aby uzyskać dobre wyniki.
Drugą metodą jest overhand, znacznie bardziej powszechna, która polega na braniu małych grup kart i zmienianiu ich pozycji. Na pierwszy rzut oka wydaje się losowa, ale matematycy odkryli, że overhand wymaga około dziesięciu tysięcy ruchów, co miażdży ramiona i cierpliwość każdego gracza. Wreszcie smooshing polega na rzuceniu wszystkich kart na stół i stworzeniu z nich chaosu. W tym przypadku kluczowy jest czas i należy mieszać co najmniej przez minutę.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, polecam ten artykuł z BBC Future, który ujawnia, jak Diaconis i jego koleżanka Susan Holmes „wycofali” prototyp nowej automatycznej tasowarki do kart.
