W relacji opublikowanej 8 października Mario Rodríguez Mestre powiedział, że jego nieopublikowane badania opisywały te same sygnatury wirusowe co układ ART oraz że udostępnił szkice rozprawy, analizy i powiązane materiały przez prywatne konto Claude. Zaznaczył przy tym, że nie potrafi wykazać, iż Anthropic wykorzystało jego pracę.
Wcześniejszy tekst NeoTeo opisywał pytania Mestre o autorstwo odkrycia ART.
Relacja Mestre i stanowisko Anthropic
Anthropic zaprzeczyło, by zespół biologiczny firmy miał dostęp do transkrypcji użytkowników lub by Claude był trenowany na takich transkrypcjach. Relacja Mestre i stanowisko firmy pozostają odrębnymi wersjami dotyczącymi dostępu do materiałów.
Co Anthropic podało o ART
23 września 2026 r. Anthropic ogłosiło, że agenci Claude’a pomogli wskazać wcześniej nieopisywany układ biologiczny u bakteriofagów, czyli wirusów zakażających bakterie. Firma nazwała go ART — od angielskiego array-associated reverse transcriptases, czyli odwrotnych transkryptaz związanych z macierzą powtórzeń.
Według Anthropic układ obejmuje odwrotną transkryptazę, sąsiedni gen partnerski i regularnie rozmieszczone powtórzenia DNA. Sama odwrotna transkryptaza była znana wcześniej; nieopisywany miał być szerszy układ tych elementów. W pierwszych eksperymentach laboratoryjnych macierz powtórzeń wytwarzała odrębne, krótkie cząsteczki RNA. Funkcja biologiczna ART pozostaje nieznana, a przedstawione wyniki nie wykazują, że układ edytuje geny. Pracę laboratoryjną wykonali naukowcy.
Anthropic podało, że około 950 agentów pracowało przez 21 godzin i wykorzystało 210 mln tokenów. Wyszukiwanie objęło bazę ponad 200 tys. odwrotnych transkryptaz, wyłoniło 3 500 kandydatów i zawęziło pulę do 20 układów do bliższej analizy. Na 8 października praca nie była jeszcze recenzowana naukowo.
Co pokazały dodatkowe wyszukiwania
Anthropic odnotowało w raporcie, że w dziesięciu dodatkowych uruchomieniach wyszukiwania agenci nie znaleźli macierzy powtórzeń. Wynik dotyczy powtarzalności ponownego wyszukania tego wzorca przez agentów.
