Każdy entuzjasta pragnący oryginalnej karty AdLib będzie musiał za nią zapłacić setki dolarów. Jeśli szuka karty Gravis, liczba ta może być jeszcze większa. Ale żadna z nich nie kwalifikuje się jako „pierwsza” w swojej klasie, a prawda jest taka, że istniały bardziej egzotyczne rozwiązania dźwiękowe. Jedną z nich była Mindscape Music Board, stworzona przez ludzi z Mindscape dla ich aplikacji Bank Street Music Writer. The Oldskool PC właśnie opublikował dokument poświęcony tej karcie, w którym śledzi jej początki i dzieli się bardzo wartościowymi wywiadami…
1985. Wynaleziono DNS, Michael i Lionel nagrali We Are The World, Gorbaczow przejął kontrolę nad Związkiem Radzieckim, założono Studio Ghibli, a NES zaatakował Stany Zjednoczone. Ale w pewnym momencie tego samego roku na półki trafił także Bank Street Music Writer, aplikacja muzyczna stworzona przez Glena Clancya, a opracowana przez ludzi z Mindscape, których znamy znacznie lepiej z Lego Island.
Mindscape Music Board: odkrywanie Dzikiego Zachodu audio na PC w latach 80.
Dokument The Oldskool PC wyjaśnia, że Music Writer miał wersje na Atari, Commodora 64, Tandy, IBM PCjr, Apple II i IBM PC, ale te dwa ostatnie systemy miały problem: ich systemy dźwiękowe były bardzo ograniczone lub wręcz nieistniejące. Apple II znalazło obejście w postaci Mockingboarda, modułu opracowanego przez Roda Nakamoto (który wykonał swoje pierwsze prototypy w wannie, aby pomieścić chemikalia) i dystrybuowanego przez Sweet Micro Systems.
Jedna z edycji Music Writer dla Apple II zawierała tylko oprogramowanie, a inna była dostarczana z modułem Mockingboard w tym samym opakowaniu. Następnym krokiem, i zdecydowanie najbardziej logicznym, było poproszenie Sweet Micro Systems o odpowiednik Mockingboarda kompatybilny z IBM PC, ale właściciele firmy odmówili (nawet gdy Nakamoto miał już gotowy prototyp). Jedyną opcją dla Mindscape było stworzenie własnego klona „Mockingboarda” na PC. To doprowadziło ich do kontaktu z inżynierem elektrykiem Thomasem Durgavichem z DuraLogic, a efektem... była karta Mindscape Music Board.
Podobnie jak Mockingboard, karta generuje sześć głosów za pomocą dwóch układów General Instrument AY-3-8913, z rodziny AY-3-8910, popularnej w automatach arcade (przychodzi na myśl Gyruss), konsolach Intellivision i Vectrex, Amstrad CPC i ZX Spectrum 128. Jego konstrukcja jest prosta i stosunkowo łatwa do odtworzenia, ale ze względu na pobieranie sygnału zegara z magistrali ISA jest wrażliwa na zmiany szybkości. Jednocześnie Mindscape Music Board działa w mono i nie obsługuje syntezy mowy.
To zaledwie połowa dokumentu, a zdecydowanie polecam obejrzeć go w całości, ale pozostaje mi tylko jeden szczegół: dodanie obsługi Mindscape Music Board w emulatorach nie powinno być trudne (dotyczy to również projektu PicoGUS), a już istnieją klony PCB…
Źródło: Hackaday
