Na początku ubiegłego roku pisaliśmy o butelce Fontus. Od samego początku mieliśmy wątpliwości co do tego projektu. Czas tylko potwierdził nasze obawy, ale idea wydobywania wody z powietrza nie jest fałszywa – wymaga po prostu znacznie bardziej zaawansowanego rozwoju. I tak docieramy do projektu, który łączy siły MIT i Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley. Rezultatem jest nowe pasywne urządzenie zasilane energią słoneczną, które zbiera prawie trzy litry wody w dwanaście godzin.
Choć trudno w to uwierzyć, coś tak prostego jak odkręcenie kranu i uzyskanie bezpiecznej wody czyni nas uprzywilejowanymi. Jedna trzecia populacji ludzkiej zamieszkuje regiony suche, gdzie stale brakuje wody. Zmiany klimatyczne w niczym nie pomagają, a potrzebne są rozwiązania wszelkiego rodzaju. Jednak gdy ktoś twierdzi, że stworzył urządzenie zdolne do wydobywania wody z powietrza, logiczne jest mieć podejrzenia. Dobra wiadomość jest taka, że tym razem urządzenie zostało stworzone przez grupę naukowców z MIT i Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley.
Jak to działa?
Zasadniczo mamy tu platformę opartą na materiale zwanym MOF (metal-organic frameworks), zasilaną energią słoneczną, chociaż nie jest to obowiązkowe. Każde podstawowe źródło ciepła nadaje się do urządzenia, nawet ognisko. Dzięki precyzyjnemu dostrojeniu składu chemicznego powierzchnia MOF staje się niezwykle hydrofilowa, zbierając wodę przy wilgotności tak niskiej jak 20 procent.
Testy wydajności wskazują, że jeden kilogram MOF może wydobyć 2,8 litra wody w ciągu dwunastu godzin. Jedyną większą ingerencją ze strony użytkownika (jeśli korzysta z energii słonecznej) jest otwarcie urządzenia i wyjęcie cieczy.
Co dalej?
Następnym krokiem jest dalsza optymalizacja MOF, który obecnie potrafi zebrać do 25 procent własnej wagi w wodzie. Naukowcy uważają, że możliwe jest podwojenie tej liczby, z poziomami wydajności, które pozwolą wyjść poza „woda dla jednej osoby” i myśleć o wodzie dla całych rodzin.
