Abstrakt badania opublikowanego 22 września 2026 r. w „AIAA Journal” podaje, że przy liczbie Reynoldsa 20 000, liczbie Macha 0,60 i w badanym zakresie kątów natarcia profil roamx-0201 uzyskał o około 19–43% wyższy stosunek siły nośnej do oporu niż CLF5605, profil używany w śmigłowcu Ingenuity. Około 20% wyższą maksymalną siłę nośną i korzystniejsze charakterystyki przeciągnięcia odnotowano w wynikach symulacji OVERFLOW i PyFR.
Co wykazało porównanie profili
Stosunek siły nośnej do oporu opisuje relację między siłą unoszącą profil a oporem aerodynamicznym. W badanych warunkach jego wyższa wartość przemawiała na korzyść roamx-0201 względem CLF5605. Abstrakt podaje poprawę rzędu 19–43% dla zastosowanych metod.
| Mierzony parametr | Wynik roamx-0201 względem CLF5605 | Zakres metody |
| Stosunek siły nośnej do oporu | Około 19–43% wyższy | Wyniki uzyskane różnymi metodami badania |
| Maksymalna siła nośna | Około 20% wyższa | Symulacje OVERFLOW i PyFR |
| Charakterystyki przeciągnięcia | Korzystniejsze | Symulacje OVERFLOW i PyFR |
Jak przeprowadzono badanie
Porównanie objęło liczbę Reynoldsa 20 000, liczbę Macha 0,60 oraz zakres kątów natarcia. Badacze użyli symulacji wielkich wirów w programie OVERFLOW, bezpośrednich symulacji numerycznych w PyFR oraz eksperymentów w tunelu aerodynamicznym Mars Wind Tunnel na Tohoku University.
Zakres metod ma znaczenie przy odczytywaniu wyników. Abstrakt przypisuje poprawę stosunku siły nośnej do oporu różnym metodom, natomiast wyniki dotyczące maksymalnej siły nośnej i przeciągnięcia wskazuje konkretnie dla symulacji OVERFLOW i PyFR.
Dlaczego punktem odniesienia jest Ingenuity
CLF5605 to profil wirnika zastosowany w Ingenuity. NASA odnotowała 72 loty tego śmigłowca. Ostatni odbył się 18 stycznia 2024 r., a misję zakończono 25 stycznia 2024 r.
