SK hynix opisał architekturę kontrolera SSD, w której około 100 niewielkich, programowalnych procesorów H-TPU ma przejąć powtarzalne zadania wejścia-wyjścia, a procesor ogólnego przeznaczenia — złożone zarządzanie i obsługę błędów. Koo In-je, wiceprezes SK hynix ds. projektowania układów SoC, przedstawił ten pomysł podczas ISOCC 2026 w Incheon — podaje The Elec.

H-TPU obsługują rutynowe operacje, CPU — złożone zadania

The Elec rozwija skrót H-TPU jako Hynix Transaction Processing Unit. W opisywanym projekcie te wyspecjalizowane procesory zajmują się powtarzalnym przetwarzaniem odczytów i zapisów, zarządzaniem metadanymi oraz sterowaniem buforami. Nie są jednostkami tensorowymi do obliczeń AI, lecz elementem kontrolera SSD przeznaczonym do obsługi operacji wejścia-wyjścia.

Procesor ogólnego przeznaczenia nadal odpowiada za bardziej złożone obowiązki: zarządzanie polityką przechowywania danych, odzyskiwanie po błędach i obsługę wyjątków. To podział pracy, a nie zastąpienie głównego CPU. Przy konkretnym żądaniu wejścia-wyjścia mają uruchamiać się potrzebne H-TPU, podczas gdy pozostałe mogą pozostawać bezczynne.

Jak działają rdzenie i jak porównano ich zasoby

Według The Elec każdy H-TPU ma czterostopniowy potok i wykonuje instrukcje sekwencyjnie. SK hynix opracował też dedykowany kompilator oraz inne narzędzia, które mają pomagać inżynierom w pisaniu kodu dla tych procesorów.

SK hynix podał, że pojedynczy H-TPU wykorzystuje 2,5 proc. mocy rdzenia CPU ogólnego przeznaczenia i zajmuje 4 proc. jego powierzchni. Są to wartości porównujące dwa pojedyncze rdzenie: H-TPU i rdzeń procesora ogólnego przeznaczenia.

Storage Next celuje w mniejsze porcje danych

Wśród planowanych zastosowań SK hynix wymienił kontrolery SSD nowej generacji dla przedsiębiorstw, inne rodziny produktów NAND, a także Storage Next i High-Bandwidth Flash (HBF).

The Elec opisuje Storage Next jako rozwiązanie przeznaczone do dostępu do danych w porcjach o wielkości 512 bajtów lub mniejszej. Dla porównania konwencjonalne jednostki dostępu mają 4 KB. To informacja o rozmiarze obsługiwanych porcji danych, a nie o szybkości działania.