Een sandbox beperkt welke bestanden een AI-agent kan bereiken. Op macOS kun je volgens Apple bepalen welke apps en websites toegang krijgen tot specifieke locaties; Linux-tool bubblewrap bouwt een bestandssysteem op uit expliciete koppelingen. Die grenzen regelen bestandstoegang, niet automatisch netwerktoegang of alle risico’s van een agent.
| Platform | Mechanisme | Gedocumenteerde werking |
| macOS | Toegangskeuzes voor Bestanden en mappen | Apps en websites kunnen toegang krijgen tot specifieke locaties, zoals Bureaublad, Downloads en Documenten. |
| Linux | Bestandssysteemnamespace met bubblewrap | De namespace begint leeg en wordt opgebouwd met expliciete opties; voor onprivileged gebruik is een gebruikersnamespace vereist. |
macOS: kies welke apps bij specifieke locaties kunnen
Apple beschrijft instellingen waarmee je bepaalt welke apps en websites toegang hebben tot locaties zoals Bureaublad, Downloads en Documenten. Apple legt de toegang tot bestanden en mappen op de Mac uit.
Dat is een keuze over toegang tot die locaties. Voor een agent die bijvoorbeeld aan een projectmap werkt, is het relevant welke andere mappen de agent ook kan bereiken: een toestemming voor een locatie is geen algemene grens rond het hele proces.
Linux: bubblewrap bouwt het zichtbare bestandssysteem op
Bubblewrap begint met een lege bestandssysteemnamespace: een afzonderlijke weergave van de bestanden en mappen die een proces kan zien. De beheerder bouwt die omgeving op met expliciete koppelingen. De bubblewrap-handleiding van Debian beschrijft dit model en vermeldt dat onprivileged gebruik een gebruikersnamespace vereist.
In het commandovoorbeeld van L’Informatique.org worden /usr, /lib en /lib64 alleen-lezen gekoppeld, de huidige map lees- en schrijfbaar gemaakt en /dev en /proc gekoppeld. De opdracht start /bin/sh, maar de getoonde koppelingen bevatten geen /bin/sh. Ook staat er geen --unshare-user in de opdracht. Omdat de namespace met een leeg bestandssysteem begint, zijn die details belangrijk bij de opbouw van de omgeving. Behandel dit voorbeeld daarom niet als een kant-en-klare sandboxopdracht.
Een gebruikersnamespace en een bestandssysteemnamespace zijn verschillende onderdelen van de configuratie. Ze regelen niet hetzelfde. Een netwerknamespace is weer een aparte grens: Debian documenteert --unshare-net als de optie om die aan te maken.
Bestandstoegang is maar één beveiligingsgrens
Het genoemde commandovoorbeeld bevat --unshare-pid, maar geen --unshare-net. Het richt zich dus niet op het aanmaken van een aparte netwerknamespace. Als je bestandstoegang beperkt, volgt daaruit niet dat netwerkverkeer ook geïsoleerd is.
Houd ook geheimen buiten het bereik dat de agent voor zijn taak nodig heeft. L’Informatique.org adviseert API-tokens buiten de projectmap te bewaren die de agent doorzoekt, en test-SSH-sleutels, Git-accounts en werkmappen gescheiden te houden.
Beperk de toegang per grens: bestanden, netwerk en inloggegevens vragen elk om een eigen afweging.
Zack Korman bespreekt in een Engelstalige video hoe gebrekkige of te ruime sandboxing en bestanden die buiten de sandbox worden uitgevoerd, risico’s kunnen opleveren. Zijn analyse is context bij de technische grenzen van bestandssandboxing.