Is het Mars of de maan? De rode planeet is verleidelijk, maar de mensheid is al 45 jaar niet buiten de baan om de aarde geweest. Velen zien de maan dan ook als een realistischer doel. Het zogenaamde Lunar Exploration Program van de CNSA (het Chinese ruimtevaartagentschap) is van plan om de sonde Chang’e 4 aan de achterkant van de maan te laten landen. Naast het bestuderen van de geologische omstandigheden, wil de missie daar een basaal ecosysteem opzetten met zaden, aardappelen en zijderupsen.
De missie Chang’e 3 bereikte in december 2013 het maanoppervlak en was daarmee de eerste zachte landing sinds Loena 24 (de laatste missie van dat Sovjetprogramma) in 1976. De CNSA bouwde Chang’e 4 als reserve voor Chang’e 3, maar die rol bleek niet nodig, dus werd de sonde een andere bestemming gegeven. Als alles goed gaat, zal Chang’e 4 zijn werk doen aan de achterkant van de maan, de geologie bestuderen en een rover uitsturen. Volgens nieuwe informatie uit de Chongqing Morning Post krijgt de missie er nog een extra taak bij: het creëren en monitoren van een basaal ecosysteem onder extreme omstandigheden.
Een mini-ecosysteem op de maan
De kern is een speciaal containertje van aluminiumlegering. Daarin zitten aardappelen, zaden van zandraket (Arabidopsis) en eitjes van zijderupsen. De eitjes komen uit als rupsen, die voor koolstofdioxide zorgen, terwijl de aardappelen en de zaden via fotosynthese zuurstof produceren. Op papier klinkt dat eenvoudig, maar in de praktijk zijn temperatuurbeheersing en energiedistributie grote uitdagingen. Het maanoppervlak is niet erg gastvrij, dus de container wordt uitgerust met lichtbuizen voor zonlicht, een isolatielaag en een reeks hogedichtheidsbatterijen.
De fabricage van de container is gedaan door de Chongqing-universiteit en 28 andere instituten in heel China. Om een beeld te geven: het ding is 18 centimeter lang en weegt 3 kilogram. Met andere woorden, een miniatuurecosysteem. Wanneer gaat dit gebeuren? Tenzij er op het laatste moment veranderingen komen, vertrekt Chang’e 4 eind 2018.
