De voordelen van digitale fotografie zijn overtuigend, maar er zijn nog steeds veel enthousiastelingen en professionals die naast het werken met film altijd bereid zijn om te experimenteren met willekeurige elementen. Bij fotografe Kate Miller-Wilson gaat het om statische elektriciteit. In wezen neemt ze haar 4x5-films en stelt ze bloot aan een elektrische schok, waardoor dubbele belichtingen en lichtpatronen ontstaan die anders onmogelijk te reproduceren zouden zijn...
Het proces is uiteraard niet zonder risico's. 4x5-films zijn goed verkrijgbaar, maar staan er niet om bekend goedkoop te zijn, en de verliezen zijn groot. Door statica in te voeren, doet de fotografe afstand van alle creatieve controle, en elk idee om vorm of intensiteit te manipuleren wordt automatisch van tafel geveegd.
Een eerder artikel over het filmen met een lens uit de Eerste Wereldoorlog: https://old.neoteo.com/filmando-con-un-lente-de-la-primera-guerra-mundial/
Haar uitrusting bestaat uit een Zone VI 4×5-camera, een Schneider Xenar 150mm f/3.5-lens uit 1928, en Ilford Ortho Plus zwart-witfilm... maar het interessantste is de bron van statica. Dat is een Wimshurst-machine, ontworpen door de Britse uitvinder James Wimshurst aan het einde van de negentiende eeuw. Een wiel, een hendel, twee elektroden, en een prachtige vonk die van de ene naar de andere springt.
In een donkere kamer, onder rood veiligheidslicht, neemt Kate elke filmplaat met een handschoen, plaatst ze tussen de twee elektroden, en draait aan het wiel. De enige mogelijkheid voor de statische elektriciteit is om door de film te gaan, en meer dan eens vernietigt het deze onmiddellijk, maar soms levert de ontwikkeling prachtige resultaten op...
Galerij
Bron: PetaPixel
