Met het geleidelijke verdwijnen van traditionele telefooninstallaties zijn klassieke telefoons gereduceerd tot een simpele curiositeit, een gadget retro overladen met nostalgie. Toch vinden we op het web veel projecten die ze op de een of andere manier hergebruiken. Een van de meest interessante is 'Whispering Wires', een creatie van youtuber 'Rootkid'. Hij nam een van deze telefoons en modificeerde hem om een gedicht af te spelen telkens wanneer de gebruiker de hoorn opneemt.
In mijn regio zijn de enige manieren om een vast telefoontoestel te hebben het gebruik van een 4G-modem (met twijfelachtige prestaties), of je overgeven aan de tirannie van VoIP, die afhankelijk is van internetverbinding en de beschikbaarheid van elektriciteit. De klassieke dienst is volledig verdwenen, en veel toestellen die door de maatschappijen zijn uitgedeeld, zijn geëindigd in tweedehandswinkels, rommelmarkten en online shops. Tegenwoordig zijn ze een icoon van nostalgie, een herinnering aan simpelere tijden... en duurdere gesprekken.
Maar ze zijn niet per se nutteloos. Achter elk verouderd apparaat schuilt de potentie om het te upgraden, en in het verleden hebben we al ideeën gezien zoals de ombouw tot videofoon met behulp van een smartphone.
Whispering Wires: Poëzie aan de telefoon
Nadat hij in een winkel in Londen voorbijliep en zag dat bezoekers de hoorn van een oude telefoon oppakten en onmiddellijk aan hun oor zetten, concludeerde Rootkid dat hij iets moest doen en de onvermijdelijke stilte moest vervangen. Een online zoektocht stelde hem in staat een oude Socotel 63 met knoppen te kopen, die in Frankrijk werd gebruikt in de jaren '60. Hij bezit zelfs een kopie van het circuit in het interieur (wat ons eraan herinnert dat reparatie geen luxe was, maar dat een stelletje dieven het hebben gestolen), maar om hem met internet te verbinden en audio te verwerken, maakte Rootkid gebruik van de kwaliteiten van een Raspberry Pi Zero, ondersteund door twee versterkers.
Het coördineren van de werking van de Raspberry Pi en het afspelen van audio bij elke keer dat de gebruiker de hoorn opneemt is geen geringe taak, maar de grootste uitdaging was het vinden van een voldoende brede bron van gedichten. Hier komt de Poetry Foundation te hulp, met duizenden opgenomen gedichten. Het 'probleem' is dat elk gedicht een korte introductie heeft (en in sommige gevallen een afsluiting), maar Rootkid loste dit op met een AI-module genaamd WhisperX, die de audio automatisch transcribeert. Met die informatie kon hij het 'echte' begin en einde van elk gedicht bepalen, meer dan drieduizend volgens zijn berekeningen.
De laatste stap is dat de audio klinkt als een 'oude telefoon'. Alles wat hij nodig had was een resampling naar 8 kHz en een filter om bepaalde frequenties weg te laten (met behoud van de narrowband van 300-3400 Hz). Met de originele luidspreker van de telefoon is het effect nog beter. Helaas deelde Rootkid geen verdere technische details, maar ik vermoed dat er in de toekomst een diepere handleiding zal komen.
