European Spaceflight meldde op 20 oktober, op basis van een ESA-woordvoerder, dat het testmodel op ware grootte van Space Rider in oktober verloren was gegaan na een anomalie bij het ontplooien van de parafoil, de bestuurbare vleugelparachute voor de afdaling. De woordvoerder zei dat een onafhankelijk onderzoek naar de oorzaak liep.
De proef richtte zich op de laatste daalfase
De campagne was bedoeld om de laatste daalfase en de landing te testen. AstronautiNEWS beschreef de proef vooraf als een beoordeling van die fase, niet als een simulatie van de terugkeer uit een baan om de aarde.
In 2024 en 2025 gebruikten eerdere droptests massasimulators om de parafoil en het autonome landingssysteem te testen. De latere systeemtest gebruikte een model op ware grootte dat de massa, aerodynamische vorm en het landingsgestel van het ruimtevaartuig nabootste.
Volgens de voorafgaande testbeschrijving van AstronautiNEWS was een helikopterrelease vanaf circa 3.000 meter bij Salto di Quirra gepland. De parafoil was 10 meter breed en 27 meter lang, en ontworpen om het Space Rider-voertuig van 2.950 kilogram tijdens de glijvlucht te dragen.
De poging in mei werd tijdens de klim afgebroken
In mei 2026 werd een eerdere poging afgebroken na een anomalie tijdens de klim, terwijl het testmodel aan een CH-47 Chinook hing. Het model werd veilig teruggehaald.
De eerste vlucht stond volgens berichtgeving gepland voor Q2 2028
European Spaceflight meldde op 20 oktober dat het doel voor de eerste vlucht was verschoven van Q1 naar Q2 2028. Volgens dezelfde berichtgeving was een Vega C met een opgewaardeerde P160C-eerste trap vanaf het Guiana Space Centre gepland. Dat zou de eerste vlucht met die booster zijn.
