Als anime-kijkers hebben we getuige kunnen zijn van prachtige nasynchronisaties… en andere die we met veel moeite probeerden te vergeten. Dat kwaliteitsverschil komt voort uit een reden: het nasynchronisatieproces gaat verder dan 'het herhalen van dialogen in een andere taal'. Het omvat realtime-analyse van de inhoud, de juiste interpretatie van elke scène en zelfs een 'culturele aanpassing' die past bij de regio waar het materiaal wordt bekeken en beluisterd. Vandaag gaan we kijken naar een klassieke anime zoals Pokémon, via de voice-actrice die de afgelopen veertien jaar de stem van Ash Ketchum heeft verzorgd: Sarah Natochenny.
De stemacteurs achter onze helden
Je herkent ze misschien bijna onmiddellijk, maar je herinnert je hun namen waarschijnlijk niet precies. Voor onze Latijns-Amerikaanse lezers: wat hebben Goku en MacGyver gemeen? Het antwoord is Mario Castañeda, die op dit punt geen enkele introductie meer nodig heeft. Nog een eenvoudige vergelijking: Sailor Moon en Lisa Simpson? De nasynchronisatie van beide was in handen van Patricia Acevedo, die ook te horen was in series als Dragon Ball, Rugrats en Friends.
De voice-acteurs krijgen niet de erkenning of aandacht die we meestal zien voor hun collega's met een volledig lichaam, maar dat betekent niet dat hun werk minder veeleisend is. Integendeel: het bereiken van die 'goede nasynchronisatie' vereist een enorme inspanning, onder omstandigheden die sommige traditionele acteurs waarschijnlijk niet zouden accepteren. Vandaag kunnen we daar meer over te weten komen dankzij Sarah Natochenny, de actrice die verantwoordelijk is voor het leveren van haar stem aan niemand minder dan Ash Ketchum in de Amerikaanse versie van Pokémon, al veertien jaar lang:
Het nasynchronisatieproces in detail
Haar sessies beginnen met de regisseur (in dit geval de regisseuse) die alle details over de aflevering deelt. Een van de meest indrukwekkende aspecten is de 'turnaround' of beschikbare tijd om een aflevering te verwerken, die Sarah zelf als extreem beschouwt. Vaak werkt ze met scripts die de vorige nacht zijn afgerond. Dat betekent dat ze geen tijd heeft om het script te bestuderen, en het is altijd een lezing 'in het koud en ter plekke'. Haar grootste voordeel is dat ze de originele scène in het Japans kan zien, wat essentieel is om de context te begrijpen en te assimileren, naast het opmerken van details zoals de mondbewegingen van Ash/Satoshi: wanneer hij schreeuwt, wanneer hij lacht, wanneer hij zich inspant.
Sarah heeft de taak om een delicaat evenwicht te bewaren tussen wat ze in het script leest, wat ze op het scherm ziet en de eerdere aanwijzingen van de regisseuse. Meer dan eens moet Sarah regels leveren die voor haar niet helemaal natuurlijk aanvoelen, en meer dan onvermijdelijk zijn fouten noodzakelijk. De video laat ons in feite drie vrouwen zien (voice-actrice, regisseuse en geluidstechnicus) die een nachtmerrieachtige puzzel in elkaar zetten, maar degenen die de scripts schrijven en bewerken, hebben ook geen gemakkelijke taak. Een ding is vertalen, en iets heel anders is dat de nieuwe dialoog logisch is, terwijl hij zonder uitzondering de bewegingen van de monden van de personages volgt.
https://old.neoteo.com/sonido-peliculas-zombies/Digitale verwerking en de kunst van het aanpassen
Gelukkig hebben Sarah en de rest van het team toegang tot fantastische middelen, te beginnen met digitale verwerking. In een van haar voorbeelden is de dialoog bijna perfect, maar komt hij een paar milliseconden tekort, en dankzij een lichte 'audio-retouche' zorgt de ingenieur ervoor dat hij zonder problemen past. In een ander geval is het script simpelweg te kort, dus moeten ze iets extra's toevoegen.
Nu... herhaal dat elke dag, honderden afleveringen lang, veertien jaar.
https://old.neoteo.com/el-grito-de-wilhelm/
