Moderna en Merck rapporteerden op 22 oktober 2026 in de fase 3-studie INTerpath-001 een 42% lagere relatieve kans op recidief of overlijden en een 38% lagere relatieve kans op uitzaaiingen op afstand of overlijden met intismeran plus pembrolizumab, vergeleken met pembrolizumab plus placebo. Het onderzoek omvatte 1.137 mensen met hoogrisicomelanoom dat volledig operatief was verwijderd, in stadium IIB tot en met IV.
NeoTeo berichtte eerder over de fase 3-mijlpaal van INTerpath-001; de eerdere berichtgeving over het behalen van de eindpunten ging vooraf aan deze cijfers.
Wat de percentages van INTerpath-001 meten
Recidiefvrije overleving (RFS) is de tijd vanaf de toewijzing aan een behandelgroep tot het terugkeren van de ziekte of overlijden, ongeacht de oorzaak. Metastasevrije overleving op afstand (DMFS) betreft uitzaaiingen naar andere delen van het lichaam. De gerapporteerde relatieve risicoreducties en de percentages per behandelgroep zijn verschillende maten:
| Eindpunt | Intismeran plus pembrolizumab | Pembrolizumab plus placebo | Gerapporteerde relatieve risicoreductie |
| RFS, na ongeveer twee jaar | 82% | 70% | 42% voor recidief of overlijden |
| DMFS | 88,5% | 80% | 38% voor uitzaaiing op afstand of overlijden |
Bij RFS lag het verschil tussen de gerapporteerde percentages dus op 12 procentpunten. De 42% is de relatieve risicoreductie voor recidief of overlijden, niet een verschil van 42 procentpunten tussen die percentages. Voor totale overleving (OS), de tijd tot overlijden, loopt de evaluatie nog; de gerapporteerde uitkomsten gaan over RFS en DMFS.
Wie meedeed en hoe intismeran wordt afgestemd
INTerpath-001 was een wereldwijde, gerandomiseerde, dubbelblinde fase 3-studie. De 1.137 deelnemers werden in een verhouding van 2:1 verdeeld over de twee behandelgroepen. Het ging om mensen met volledig verwijderd hoogrisico-cutaan melanoom in stadium IIB, IIC, III of IV, die niet eerder systemisch waren behandeld.
De combinatiegroep kreeg intismeran autogene, ook bekend als V940 of mRNA-4157, plus pembrolizumab. Intismeran was in het onderzoek ontworpen op basis van mutaties in de tumor van de individuele patiënt. Het mRNA codeert voor maximaal 34 neoantigenen: herkenningspunten die bij die tumor horen. De controlegroep kreeg pembrolizumab met een placebo.
In het onderzoeksprotocol werd intismeran toegediend als 1 mg eenmaal per drie weken, met maximaal negen doses. Pembrolizumab werd gegeven als 400 mg eenmaal per zes weken, tot maximaal negen cycli. Dit zijn de onderzochte schema’s, geen behandeladvies.
INTerpath-001 onderzocht melanoom. Merck beschreef in augustus 2026 negen fase 2- en fase 3-studies in verschillende tumortypen en ziektefasen als onderdeel van het ontwikkelprogramma.
Wat MSK meldde over bijwerkingen en geschiktheid
Memorial Sloan Kettering Cancer Center (MSK) meldde bijwerkingen bij bijna 96% van de deelnemers die intismeran en pembrolizumab kregen, tegenover 90% in de groep met pembrolizumab en placebo. Koorts, pijn op de injectieplaats en vermoeidheid behoorden volgens MSK tot de veelvoorkomende effecten die met het vaccin samenhingen. MSK meldde ook dat het vaccin de pembrolizumab-gerelateerde bijwerkingen niet verhoogde.
Voor eventueel toekomstig gebruik schetste MSK als mogelijke doelgroep mensen met nieuw vastgesteld melanoom vanaf stadium IIB, bij wie de tumor volledig operatief kan worden verwijderd. Tumorweefsel uit de operatie is nodig om de behandeling op de individuele tumor af te stemmen. MSK meldde op 23 oktober 2026 dat intismeran in de Verenigde Staten geen FDA-goedkeuring had.
