NASA maakte op 7 november 2026 bekend dat het de maanrover PROMISE wil sturen naar de zuidpool van de maan. De missie moet het oppervlak en de ondergrond onderzoeken, mogelijke hulpbronnen opsporen en gegevens verzamelen voor de geplande Moon Base. NASA noemt eind 2028 als lanceervenster en plant een primaire missie van 18 maanden (NASA).
Wat PROMISE op de maan moet onderzoeken
PROMISE moet de bodem bij de zuidpool bestuderen en nagaan welke hulpbronnen er mogelijk aanwezig zijn. NASA wil onder meer gebieden onderzoeken die permanent in de schaduw liggen en waar mogelijk ijs bewaard is gebleven. De missie is ook bedoeld als verkenning voor toekomstige activiteiten rond de Moon Base.
Wanneer PROMISE moet vertrekken en welke lander het vervoert
NASA plant de lancering voor eind 2028 en rekent voor de primaire missie op 18 maanden. Tijdens NASA’s aankondiging noemde programmamanager Carlos García-Galán de Blue Origin Mark 1 als de lander die PROMISE moet afleveren. NASA’s missiepagina noemt een commerciële vrachtlander.
Hoe de rover voor de zuidpool is ontworpen
NASA wil PROMISE grotendeels bouwen met hardware die eerder voor Marsrovers is ontwikkeld. De elektronica, de structuur en het mobiliteitssysteem zijn gebaseerd op het testmodel van Curiosity; ook onderdelen uit testmodellen en reserveonderdelen van Curiosity en Perseverance zijn voorzien.
De rover krijgt een radio-isotoop-thermo-elektrische generator, kortweg MMRTG. NASA is van plan die te gebruiken om de rover tijdens maannachten en in permanent beschaduwde gebieden te laten werken. Het zeswielige onderstel levert daarnaast gegevens op over hoe stevig, los of oneffen de maanbodem is.
De meetgegevens over de bodem kunnen NASA helpen toekomstige locaties voor landingen en infrastructuur te beoordelen.
Wat PROMISE moet meten en demonstreren
De boor TRIDENT is ontworpen om monsters te nemen tot één meter onder het oppervlak, in stappen van 10 centimeter. De boor meet ook de sterkte, compactheid en temperatuur van het regoliet, het losse materiaal aan het maanoppervlak.
NASA noemt acht wetenschappelijke instrumenten. MSOLO analyseert vluchtige stoffen die vrijkomen uit geboorde monsters. NIRVSS onderzoekt mogelijke ijsafzettingen en de mineralen aan het oppervlak, terwijl NSS waterstof meet om ondergronds water te helpen opsporen. LAFORGE meet temperaturen in koude schaduwgebieden en helpt het regoliet te karakteriseren. RAD meet straling; LRA helpt de locatie van de rover te bepalen door laserlicht terug te kaatsen. Lunar Dashcam maakt stereopanorama’s voor driedimensionale terreinmodellen, en TRIDENT levert de boormonsters en aanvullende metingen.
Vier instrumenten, TRIDENT, MSOLO, NIRVSS en NSS, vliegen volgens NASA ook mee met VIPER. De missies moeten gegevens opleveren uit verschillende gebieden rond de zuidpool.
Naast de wetenschappelijke instrumenten zijn er drie technologische demonstraties gepland: HPSC, SCAN-3D en HI-RATE. HPSC moet de gegevens van de lidar van SCAN-3D verwerken; HI-RATE is de navigatiesoftware voor autonoom rijden. NASA wil hiermee langere ritten mogelijk maken, zowel in verlichte als donkere omstandigheden, met minder tussenkomst van bestuurders op aarde. De gegevens van het onderstel moeten bovendien inzicht geven in de bodemgesteldheid voor toekomstige landingslocaties, voertuigen en infrastructuur.
