In oktober 2026 volgde maritiem-inlichtingenbedrijf Windward volgens berichtgeving drie gesanctioneerde tankers die aan Iran zijn gelinkt en een Iraanse vissersboot nabij routes van onderzeese telecommunicatiekabels in de Golf van Oman en bij de Straat van Hormuz. Windward zag in sommige bewegingen mogelijk aanwijzingen voor het verkennen van kabelroutes of het plaatsen van explosieven of mijnen.
Wat er over de schepen is gemeld
Windward gebruikte volgens de berichtgeving scheepstrackinggegevens en satellietbeelden. Sommige vaartuigen zouden hun AIS-transponder hebben uitgeschakeld. Het automatisch identificatiesysteem (AIS) zendt de identiteit en positie van een schip uit.
Een eerdere NeoTeo-analyse van CSIS-gegevens over Chinese onderzoeksschepen en kabelinfrastructuur in de Stille Oceaan behandelt een ander onderzoek naar scheepsbewegingen bij onderzeese kabels.
Welke uitwijkroutes er zijn
TeleGeography beschrijft landverbindingen via Saudi-Arabië voor Bahrein, Koeweit en Qatar, plus een verbinding tussen Koeweit en Irak. De Golfstaten in de analyse zijn volgens TeleGeography niet volledig afhankelijk van onderzeese kabels voor hun internationale verbindingen. De capaciteit van de landroutes kan wel tekortschieten om al het verkeer over te nemen als onderzeese systemen beschadigd raken, aldus TeleGeography.
Een landroute biedt een uitwijkmogelijkheid, maar garandeert niet dat alle capaciteit behouden blijft.
Waarom reparatieschepen kwetsbaar kunnen zijn
Voor reparaties aan onderzeese kabels zijn vergunningen en gespecialiseerde schepen nodig. Tijdens het werk moeten die schepen bij de kabelbreuk stilliggen, waardoor ze in vijandige wateren kwetsbaar kunnen zijn.
In een analyse uit maart 2026 meldde TeleGeography dat e-Marine vijf onderhoudsschepen had, waarvan er toen één in de Golf lag.
