W październiku 2026 r. firma analityki morskiej Windward miała śledzić trzy objęte sankcjami tankowce powiązane z Iranem oraz irańską łódź rybacką w pobliżu tras kabli podmorskich w Zatoce Omańskiej i przy cieśninie Ormuz. Według doniesień część manewrów mogła pasować do rozpoznawania przebiegu kabli lub rozmieszczania ładunków bądź min. To ocena możliwych zamiarów, a nie opis zaobserwowanego ataku.

Co zgłoszono o ruchach statków

Według relacji o śledzeniu Windward korzystała z danych o ruchu jednostek i zdjęć satelitarnych. Część statków miała wyłączać transpondery AIS, czyli urządzenia automatycznej identyfikacji, które nadają dane o jednostce i jej położeniu.

W osobnym opisie irańska łódź rybacka miała przebywać w pobliżu kabli Europe India Gateway i Transworld od 21 do 26 października. Doniesienie o obecności w pobliżu trasy kablowej nie oznacza jednak, że jednostka znajdowała się bezpośrednio nad kablem.

Co Windward wywnioskowała z manewrów

Windward oceniła, że niektóre wzorce ruchu mogły odpowiadać rozpoznawaniu tras kablowych albo rozmieszczaniu ładunków lub min, gdy statki wyłączały AIS. To interpretacja zachowania jednostek; sama w sobie nie potwierdza, że którakolwiek z tych czynności miała miejsce.

Jak trasy lądowe wpływają na łączność

Państwa regionu mają także połączenia lądowe. TeleGeography wskazuje trasy przez Arabię Saudyjską dla Bahrajnu, Kuwejtu i Kataru oraz połączenie między Kuwejtem a Irakiem. Zapasowe trasy mogą pomóc przekierować ruch, ale ich przepustowość może nie wystarczyć do przejęcia całego ruchu z uszkodzonych kabli, jak opisuje analiza TeleGeography dotycząca infrastruktury podmorskiej w cieśninie Ormuz.

Trasa zapasowa pomaga tylko wtedy, gdy ma dość przepustowości, a uszkodzony kabel można bezpiecznie naprawić.

Dlaczego naprawa kabla może się opóźnić

Naprawa wymaga zezwoleń, a statek serwisowy musi pozostać nieruchomy przy uszkodzonym odcinku. Na wodach objętych konfliktem taka jednostka może być narażona na niebezpieczeństwo. W analizie z marca 2026 r. TeleGeography podawała, że spośród pięciu statków serwisowych e-Marine jeden znajdował się wtedy w Zatoce.

Podobne pytanie o odporność infrastruktury omawialiśmy w analizie zagrożeń dla kabli trans-pacyficznych.