Poszukaj mapy świata. Jeśli nie masz jej pod ręką, otwórz Google Maps. To powszechny projekt, którego szczegóły dobrze znasz. Grenlandia jest tak wielka jak Afryka, a Alaska podobna do Brazylii, prawda? Nie, oba twierdzenia są fałszywe. To, co widzisz, to efekt projekcji Mercatora, stworzonej przez kartografa Gerardusa Mercatora. Projekcja Mercatora ma problem z deformowaniem mas lądowych w miarę zbliżania się do biegunów, co prowadzi do dość wyraźnych błędów…

Dlaczego wszystkie mapy świata, które znasz, są błędne
Mapa

Odwzorowanie obiektów trójwymiarowych na płaszczyźnie nigdy nie pozostaje bez wad, ale to wykracza znacznie dalej. Odpowiadając na wcześniejsze pytanie: Brazylia jest prawie pięć razy większa od Alaski, a Grenlandia ma obszar 14 razy mniejszy niż Afryka. Innym bardzo przydatnym sposobem wykrywania i wizualizacji zniekształceń w projekcji Mercatora jest zastosowanie tzw. wskazówki Tissota, przedstawionej przez francuskiego kartografa Nicolasa Auguste’a Tissota.

Dlaczego wszystkie mapy świata, które znasz, są błędne
Projekcja Mercatora. Klasyka.
Dlaczego wszystkie mapy świata, które znasz, są błędne
Zniekształcenie jest... bardzo duże

Dlaczego więc używamy Mercatora, skoro jest taka niedokładna? Owszem, projekcja ma trudności z zachowaniem rozmiarów, ale dobrze radzi sobie z zachowaniem kierunków (w końcu taki był cel Gerardusa), co jest bardzo przydatne w nawigacji. Jednak powszechność Mercatora jako „tej” mapy była przedmiotem wielu dyskusji i kontrowersji na przestrzeni lat. Prawie wszystkie nowe projekcje przedstawiano jako „definitywny zamiennik” dla Mercatora, ale eksperci nigdy nie osiągnęli porozumienia, a astrofizyk John Quincy Stewart porównał poszukiwanie idealnej projekcji do „próby zaokrąglenia liczby pi”.

Dlaczego wszystkie mapy świata, które znasz, są błędne
Wskazówka Tissota jest dużą pomocą w wizualizacji zniekształceń

Jakie inne projekcje istnieją? Od czego zaczniemy? Jedną z najbardziej znanych jest projekcja Robinsona, przyjęta przez National Geographic Society w 1988 roku jako zamiennik projekcji Van der Grintena. Ta zmiana trwała jednak tylko dziesięć lat, ponieważ w 1998 roku towarzystwo zdecydowało się na projekcję Winkel-Tripel. Projekcja Dymaxion wygląda, jakby stworzył ją ktoś bardzo zły, trzymający nożyczki, „Motyl Watermana” to niemal kartka wyjęta z testu Rorschacha, a projekcja Galla-Petersa wywołała chaos swoją ideą „imperializmu kartograficznego”. Nawet xkcd nie mógł się oprzeć.