DLSS 5 mocno zwiększa pobór mocy RTX 5090 w testach

Wczesne testy DLSS 5 Neural Rendering z użyciem społecznościowej ścieżki OptiScaler pokazały znaczny wzrost poboru mocy kart GeForce RTX 5090. Najmocniejszy wynik uzyskano na MSI RTX 5090 Lightning Z w Hogwarts Legacy: 480 W bez DLSS 5 i 720 W po jego włączeniu. To wzrost o 240 W, czyli dokładnie 50% w opisanych warunkach testowych.

Wynik jest ważny, ale nie oznacza, że każda RTX 5090, każda gra i każda oficjalna implementacja DLSS 5 zachowa się tak samo. Testy wykorzystywały OptiScaler, a nie oficjalną integrację NVIDIA Streamline. Osobno zgłoszono przypadek stopionego złącza zasilania po teście DLSS 5, lecz związek przyczynowy nie został potwierdzony.

Krótka odpowiedź: DLSS 5 może mocno zwiększyć pobór mocy RTX 5090

DLSS 5 nie jest w tych testach „darmowym” etapem przetwarzania obrazu. Po włączeniu neural renderingu pobór mocy rósł wyraźnie, szczególnie w połączeniu ze śledzeniem promieni lub path tracingiem. W niewielkiej próbce testów odnotowano także spadek wydajności o 39–49%.

Punktem odniesienia dla zwykłej GeForce RTX 5090 Founders Edition pozostaje specyfikacja NVIDIA z wartością 575 W Total Graphics Power. To parametr karty referencyjnej, a nie uniwersalny limit dla każdego niestandardowego modelu. MSI RTX 5090 Lightning Z użyta w testach miała raportowany limit 1000 W dzięki Extreme vBIOS, dlatego jej odczytów nie można bezpośrednio traktować jako zachowania standardowej Founders Edition.

Co pokazują pomiary w poszczególnych grach

Wszystkie poniższe wyniki pochodziły z testów z wyjściem 4K, skalowaniem DLSS Performance, maksymalnymi ustawieniami graficznymi oraz bez Frame Generation. W zależności od gry użyto maksymalnego ray tracingu albo path tracingu. Wartości oznaczają pomiar poboru mocy karty w opisanej konfiguracji, a nie zużycie całego komputera.

Najbardziej spektakularny jest wynik z Hogwarts Legacy, ale także Cyberpunk 2077 i Control pokazują ten sam kierunek: dodatkowy etap neural renderingu może mocno obciążyć kartę. Nie należy natomiast dopisywać do tabeli dokładnej różnicy dla Founders Edition w Control. Karta wielokrotnie dochodziła tam do limitu 575 W, a dostępne wartości stanu wyłączonego i włączonego nie są przedstawione w sposób wystarczająco spójny.

To także wyjaśnia, dlaczego sam napis „RTX 5090” nie wystarcza do interpretacji wyniku. Founders Edition miała limit 575 W, natomiast Lightning Z korzystała z Extreme vBIOS ustawionym na 1000 W i z dwoma złączami 12V-2x6. Różnica między tymi konfiguracjami dotyczy nie tylko samego DLSS 5, ale również limitu mocy i konstrukcji konkretnej karty.

Stopione złącze: zgłoszony przypadek, nie dowód przyczyny

Użytkownik karty MSI RTX 5090 Gaming Trio OC zgłosił, że podczas testowania DLSS 5 w NBA 2K27 odczyt poboru przekraczał 610 W, podczas gdy we wcześniejszym graniu wynosił około 450 W. Później karta stała się niestabilna, a 16-pinowe złącze miało ulec stopieniu; opis wskazywał na co najmniej pięć przypalonych pinów.

To jest zgłoszenie konkretnego incydentu, nie dowód, że DLSS 5 było jego przyczyną. Przy złączach wysokoprądowych znaczenie może mieć także sposób osadzenia i kontaktu przewodu. Nie ma podstaw, by przedstawiać tę historię jako potwierdzony mechanizm uszkadzania kart RTX 5090 przez DLSS 5.

Warto rozdzielić trzy różne wartości: 575 W to specyfikacja Total Graphics Power referencyjnej RTX 5090, ponad 610 W to zgłoszony odczyt konkretnej karty podczas konkretnego testu, a 12V-2x6 to interfejs zasilania, którego obciążenie nie pozwala samo w sobie ustalić przyczyny awarii.

Eksperyment TecLab z trzema złączami 8-pin

TecLab przeprowadził jeszcze bardziej ekstremalny eksperyment na karcie Galax RTX 5090D HOF OC LAB XOC. Zespół usunął oryginalne złącza, przylutował trzy złącza 8-pin bezpośrednio do układu zasilania, zmodyfikował przewody sygnałowe sense i zastosował chłodzenie cieczą. W tej zmienionej konfiguracji raportowano pobór do 900 W, natężenie przekraczające 120 A oraz taktowanie do 3400 MHz.

To nie jest zwykła wymiana przewodu ani ustawienie dostępne dla użytkownika. Zmieniono płytkę drukowaną i sposób doprowadzenia zasilania, więc wynik opisuje konkretny eksperyment laboratoryjno-overclockerski, a nie zachowanie fabrycznej karty.

Zestawienie różnych konfiguracji pokazuje, jak łatwo pomylić wynik eksperymentu z parametrem gotowego produktu:

Co z tego wynika dla właścicieli RTX 5090

Najpewniejszy wniosek jest węższy niż internetowe nagłówki: wczesna społecznościowa implementacja DLSS 5 może znacząco zwiększyć pobór mocy w określonych grach i konfiguracjach RTX 5090. Dotyczy to pomiarów wykonanych przez OptiScaler, przy konkretnych ustawieniach, limitach mocy i wersjach kart. Oficjalne integracje Streamline mogą zachowywać się inaczej, a dostarczone dane nie pozwalają uogólnić wyników na każdą grę, BIOS czy sterownik.

Nie oznacza to również, że do DLSS 5 potrzebne są dwie karty RTX 5090. Standardowe pomiary wykonywano na jednej karcie. Osobna demonstracja MGPU Bridge używała dwóch RTX 5060 Ti, aby przenieść końcowy etap przetwarzania obrazu na drugi układ. To eksperymentalna architektura z dodatkowymi wymaganiami, a nie warunek korzystania z DLSS 5.

W Polsce kontekst cenowy jest równie ważny, choć nie zmienia technicznego wniosku: RTX 5090 jest kartą kosztowną, więc pojedyncze zgłoszenie uszkodzonego złącza łatwo może zostać przedstawione jako dowód szerszej awarii. Na podstawie dostępnych danych można mówić o realnym wzroście obciążenia w określonych testach i o zgłoszonym uszkodzeniu, ale nie o potwierdzonej przyczynie tego incydentu.

Na dziś najrozsądniejszy obraz sytuacji wygląda więc tak: DLSS 5 potrafi dołożyć setki watów do poboru wybranych konfiguracji RTX 5090, lecz wynik zależy od karty, gry, limitu mocy i sposobu integracji. Stopione złącze pozostaje zgłoszonym, niepotwierdzonym przyczynowo przypadkiem, a modyfikacja TecLab pokazuje granice eksperymentu — nie wyznacza nowego standardu dla użytkowników.