7 listopada 2026 r. NASA ogłosiła wybór ośmiu amerykańskich firm do kolejnej fazy programu komercyjnych dostaw ładunków na Księżyc, CLPS. Aviation Week podał ponadto, że NASA przyznała sześć zleceń transportowych VADR o łącznej wartości około 1,3 mld USD. Oba działania wpisują się w plan budowy przyszłej bazy w rejonie bieguna południowego Księżyca, którego etapy NASA rozpisuje na lata do 2032 r. i później.

Co przyniosła aktualizacja z 7 listopada

NASA przedstawia po angielsku wybór ośmiu amerykańskich firm do kolejnej fazy CLPS

W puli CLPS 2 znalazło się osiem firm: Blue Origin, Firefly Aerospace, Intuitive Machines, ispace, Lockheed Martin, Northrop Grumman, SpaceX i Voyager Technologies. Udział w puli oznacza możliwość ubiegania się o przyszłe misje dostawcze, a nie gwarancję, że każda z tych firm otrzyma zlecenie. NASA przedstawia rozszerzenie CLPS jako sposób na zwiększenie częstotliwości dostaw ładunków potrzebnych do badań i rozwijania infrastruktury na Księżycu.

CLPS 2 to pula dostawców, natomiast zlecenia VADR dotyczą konkretnych usług transportowych. Według Aviation Week sześć zleceń o wartości około 1,3 mld USD trafiło do Arrow Science and Technology, Blue Origin i Impulse Space. W tej relacji VADR opisano jako inicjatywę o wartości 5 mld USD; ta kwota odnosi się do inicjatywy, a nie do sześciu przyznanych zleceń.

Przy CLPS 2 warto odróżniać dostęp do przyszłych przetargów od otrzymania konkretnej misji.

Fazy planu bazy księżycowej NASA

Oś czasu przedstawia przejście od dostępu do powierzchni i misji robotycznych do rozbudowy infrastruktury, a następnie planowanej placówki dla ludzi.

NASA dzieli plan na trzy okresy. Do 2029 r. priorytetem mają być dostęp do powierzchni, misje robotyczne i zdobywanie wiedzy o warunkach na Księżycu. W latach 2029–2032 plan zakłada rozbudowę wczesnej infrastruktury, w tym zasilania, transportu ładunków, logistyki i łączności. Od 2032 r. NASA planuje rozwijać placówkę, w której ludzie mogliby mieszkać i pracować. Szczegóły etapów opisuje oficjalna mapa drogowa NASA.

Ta kolejność pokazuje, jak dostawy i demonstracje technologii mają poprzedzić infrastrukturę oraz dłuższą obecność ludzi. Są to cele planu: NASA opisuje przyszłe etapy, a nie gotową bazę na powierzchni Księżyca.

Nawigacja, łączność i rozpoznanie powierzchni

NASA planuje misję CAPSTONE 02 na 2027 r. Dwa statki kosmiczne mają demonstrować manewry zbliżania i utrzymywania bliskiej pozycji, autonomiczną nawigację oraz łączność w przestrzeni okołoksiężycowej. Aviation Week podał szersze okno 2027–2028. NASA planuje również misję MoonFall: cztery napędzane drony mają badać potencjalne miejsca lądowania w pobliżu bieguna południowego, a ich przybycie jest planowane na 2028 r. W założeniach NASA każdy dron mógłby wykonać kilka lotów podczas jednego dnia księżycowego, trwającego około 14 dni ziemskich.

Aviation Week opisał także planowaną na 2028 r. demonstrację łączności okołoksiężycowej z udziałem Starship i satelitów Starlink. To jeden z raportowanych elementów przyszłej infrastruktury komunikacyjnej.

Transport załogi, mobilne schronienie i łazik naukowy

Planowane bezciśnieniowe Lunar Terrain Vehicles mają przewozić dwóch członków załogi w skafandrach oraz ładunek. NASA przewiduje, że pojazdy będzie można prowadzić z pokładu, zdalnie albo autonomicznie. Pierwszą flotę ma dostarczyć Blue Origin, korzystając z pojazdów opracowanych przez Astrolab i Lunar Outpost; plan dostaw wskazuje 2028 r.

Inną funkcję ma pełnić ciśnieniowy łazik, którego NASA oczekuje od JAXA w drugiej fazie planu. Pojazd ma służyć jako mobilne schronienie i laboratorium, w którym załoga mogłaby pracować bez skafandrów. NASA podaje dla planowanego systemu możliwość podróży trwających do 28 dni i przerw do 14 dni między dostawami ładunku.

Aviation Week opisał też PROMISE, planowany sześciokołowy łazik naukowy z zasilaniem jądrowym. Ma działać przez 18 miesięcy i wiercić do głębokości około 0,9 m. Według tej relacji NASA powiązała wybór zasilania z długimi nocami księżycowymi. Blue Origin ma dostarczyć łazik za pomocą lądownika Mk1; Aviation Week podał podstawową wartość kontraktu 94 mln USD i możliwe rozszerzenie o 140 mln USD.