Het verleden voorspelde de toekomst
Televisies, keukens, auto's... het verleden dacht niet alleen aan de toekomst, maar probeerde die ook werkelijkheid te maken. Hun voorliefde voor voorspellingen verdween echter nooit, met een enorme verbeelding in korte films en documentaires. Een daarvan werd in 2014 gedeeld door de dienst Kinolibrary en bevat primordiale voorbeelden van e-commerce in huis, elektronische betalingen, telewerken, videoconferenties en afstandsonderwijs.
Voor ons is dat heel normaal. Kopen op Amazon, ons werk via internet doen, toegang tot digitaal educatief materiaal... Sterker nog, ik denk dat het voor sommige mensen moeilijk zou zijn om een terugkeer naar meer 'traditionele' methoden te bedenken, vooral nu we te maken hebben met een pandemie die oneindig lijkt. Maar als we de klok vijftig of zestig jaar terugdraaien, worden deze dagelijkse activiteiten omgetoverd tot sciencefiction.
Om eerlijk te zijn, iets zo simpels als een computer in huis was revolutionair aan het einde van de jaren 60. Maar een klein fragment uit een video van het platform Kinolibrary bevat enkele voorspellingen die, wees eerlijk, tot de beste behoren die we hebben gezien. Hier is het:
De video begint met het beschrijven van 'een kleine winkelreis thuis' voor een interactief scherm, met toegang tot een uitgebreide productcatalogus en directe vergelijkingen ertussen. Een van de meest opvallende aspecten is het betalingssysteem: hoewel het een creditcard is die het bedrag van het gezinsaccount naar de verkoper overmaakt, voert de gebruiker de gegevens niet handmatig in, maar heeft het toetsenbord een speciale gleuf.
Het volgende deel gaat over 'naar kantoor gaan', in wezen een combinatie van collaboratief telewerken en videoconferenties met meer dan twee deelnemers, terwijl de computer aanvullende informatie of documenten ophaalt die helpen bij berekeningen en analyses. Ten slotte gebruikt de jongste van het gezin een stylus op een speciaal pad om een klasgenoot te verslaan in een spel.
Tot slot houden we ons vast aan de laatste zin: 'Wat aan de oppervlakte een isolatietechnologie lijkt, zou in feite een middel kunnen zijn om het individu opnieuw kennis te laten maken met de behoeften en genoegens van gemeenschapsdeelname.' We zitten absoluut nog vast in het eerste deel, meer alleen en geïsoleerd dan ooit, ondanks dat we de hele wereld op een scherm hebben...
