Alle korte video's beginnen (min of meer) op dezelfde manier: iemand plaatst wat startvloeistof of een andere brandbare spray in een band (lees: band, rubber of rubber), maakt een kleine "lont" door het oppervlak te besproeien, houdt er een vlam bij en… boem! De band zit perfect op de velg. Soms zijn er meerdere pogingen nodig, maar over het algemeen werkt het redelijk goed, zelfs bij het zetten van banden van grote omvang. Waarom gebeurt dit?
Sommige banden kunnen op spectaculaire wijze falen. Er zijn tientallen factoren die vroeg of laat tot hun instorting leiden, zelfs bij goede wegomstandigheden.
Wie ooit heeft gezien hoe een nieuwe band wordt gemonteerd, weet dat dit met het juiste gereedschap slechts enkele seconden duurt, tenzij je het zelf moet improviseren.
Maar een reeks YouTube-video's laat zien dat sommige mensen niets minder dan vuur en niet zo gecontroleerde explosies gebruiken om banden te zetten. Wat voor hekserij is dit?
De techniek
Het is eigenlijk een oude techniek, nieuw leven ingeblazen door het visuele effect en de viraliteit van de video's. Zodra een band is gemonteerd, 'zweeft' deze op de velg en moeten de draden (losjes gesproken) aan de zijkanten vastklampen.
Normaal gesproken is de bandenspanning voldoende om de band op de velg te zetten, maar als er geen compressor of hogedrukbron bij de hand is, is het idee om het binnenste van de band te vullen met een brandbare spray en er een vlam bij te houden.
De gassen die vrijkomen bij de explosie proberen met hoge snelheid te ontsnappen, waardoor de band uitzet tot deze de zijkanten van de velg raakt. In de meeste video's zie je dat ze de band direct na de explosie oppompen, omdat deze waarschijnlijk terug probeert te keren naar zijn oude positie… en de samengeperste lucht helpt om het vuur te doven.
De techniek kan handig zijn in een noodgeval, maar sommige video's tonen zelfs goed uitgeruste werkplaatsen die het toepassen. Waarom? Blijkbaar is het onder liefhebbers populair geworden om banden te 'rekken', dat wil zeggen dat de band zich aanpast aan een velg die breder is dan de bedoeling.
Persoonlijk ben ik geen voorstander van het vervormen van banden met pure explosies, maar de vraag is: welke alternatieven zijn er? Aan de ene kant zijn er rubberen binnenbanden die heel makkelijk te gebruiken zijn, en aan de andere kant het equivalent van een hogedruk-bazooka. Nog een curiositeit, althans totdat de band van de toekomst werkelijkheid wordt.
