In 1903 leerde de mensheid definitief om de voeten van de grond te tillen en de lucht te bereiken. 40 jaar later gebruikte ze die kennis om het lot van de wereld te bepalen. Vliegtuigen veranderden volledig de manier waarop oorlog werd gevoerd, maar er ontstond ook de noodzaak om piloten in hoog tempo op te leiden. De oplossing bestond al meer dan tien jaar: Link Trainer, de eerste praktische vluchtsimulator met een analoge configuratie, die gebruikmaakte van een combinatie van kleppen, pompen en balgen.
Tonneau Antoinette: de vroege voorloper
De geschiedenis vertelt ons dat in 1910 het bedrijf Antoinette en het Franse leger de Tonneau Antoinette creëerden, de voorloper van de vluchtsimulator zoals we die kennen. In essentie was het mechanisme een vat dat in tweeën was gesneden, met de ene helft op de andere, en een reeks sparren die de instructeurs gebruikten om "het vliegtuig te destabiliseren" of bewegingen na te bootsen.
De technologische evolutie in de luchtvaart was echter indrukwekkend. Antoinette ging slechts twee jaar later failliet, de Eerste Wereldoorlog was het eerste grootschalige conflict waarin vliegtuigen werden ingezet, en met elke nieuwe generatie nam de complexiteit toe. In de Tweede Wereldoorlog werd vliegen op instrumenten een noodzaak en een verplichting, en bij het trainen van piloten richtten de grote strijdkrachten zich op Link Trainer, de eerste vluchtsimulator.
Link Trainer: de vluchtsimulator die piloten trainde in de Tweede Wereldoorlog
De nieuwste video van Tom Scott geeft een kort maar zeer effectief overzicht van de Link Trainer en zijn belangrijkste kenmerken. Zijn maker Edwin Link was dol op vliegtuigen, maar hij had niet het geld om vlieglessen te betalen. In 18 maanden bouwde hij zijn simulator, waarbij hij gebruikmaakte van middelen uit het familiebedrijf, dat orgels en piano's maakte. Het eerste model van de Link Trainer debuteerde in 1929, maar pas in 1934 deed hij zijn eerste verkopen aan het USAAC (United States Army Air Corps), nadat hij had aangetoond dat piloten konden worden getraind om te vliegen onder ongunstige omstandigheden en tragedies zoals het "luchtpostschandaal" van dat jaar te voorkomen.
De Link Trainer is volledig mechanisch-analoog, met balgen, kleppen, pompen en verschillende soorten steunen. Op het eerste gezicht lijkt het een spel uit een pretpark, maar het kan alles nabootsen wat een vliegtuig doet, vooral op het gebied van instrumenten. Er zijn nog maar een handvol Link Trainers over de hele wereld (zelfs Japan en de Sovjet-Unie hebben ze overgenomen), en de eenheid die Tom in het New York Science and Technology Museum kon bekijken, is slechts bij zeldzame gelegenheden voor het publiek geopend en de instrumenten werken niet. Waarom? Omdat de originele modellen werden met radium geverfd, en we weten maar al te goed wat die stof doet...
