Jak Resident Evil 2 zmieściło się w kartridżu Nintendo 64?

Resident Evil 2 jest wielokrotnie wspominany jako najlepsza gra w całej serii, a biorąc pod uwagę ogromną liczbę sprzedanych kopii (prawie sześć milionów tylko na PlayStation), nie wydaje się to przesadą. Gra doczekała się kilku portów, ale jednym z najciekawszych i najbardziej wymagających technicznie był ten na Nintendo 64. Maksymalna pojemność Game Pada to 64 megabajty, jednak finalna wersja nie tylko zawierała całe „Full Motion Video”, ale także nie miała cięć w audio czy muzyce.

Bez wątpienia Resident Evil 2 to jeden z tych odosobnionych przypadków, w których sequel przewyższa oryginał. Historia Leona S. Kennedy'ego i Claire Redfield jest pasjonująca od początku do końca, a z pewnego punktu widzenia można powiedzieć, że to dwie gry w jednej. Zombie, bossowie, femme fatale, sekretne zakończenie… ma prawie wszystko. Fani serii przyjęli remake z otwartymi ramionami (coś podobnego stało się z remake'iem Resident Evil 3), a najprawdopodobniej zobaczymy Leona i Claire ponownie, z zaktualizowaną grafiką.

Największe wyzwanie: jak zmieścić dwie płyty CD w jednym kartridżu?

Gra doczekała się łącznie pięciu portów, ale najbardziej zaskakującą wersją jest ta stworzona przez Angel Studios (dziś Rockstar San Diego), Studio 3 firmy Capcom oraz Factor 5 na Nintendo 64. Dlaczego? Ponieważ Resident Evil 2 zajmuje łącznie dwie płyty CD (za sprawą Full Motion Video i znakomitej ścieżki dźwiękowej), podczas gdy Game Pak może pomieścić maksymalnie 64 megabajty. Jak więc zaadaptowano tak wielką grę do ograniczonej pojemności kartridża?

Kompresja i subpróbkowanie

Wydana prawie dwa lata po oryginale, Resident Evil 2 na Nintendo 64 nie poszła na żadne kompromisy. Leon, Claire, lokacje, zakończenia, FMV i muzyka są na miejscu. 1.2 gigabajta danych, super skompresowanych w Game Paku. Modern Vintage Gamer wyjaśnia, że końcowy współczynnik kompresji wideo wyniósł 165:1 i tylko porównując je obok wydania na PlayStation można zauważyć różnice jakości. Jakby tego było mało, całe dekodowanie na Nintendo 64 musiało odbywać się programowo. Pokémon Puzzle League ma około 30 sekund FMV. W Resident Evil 2 to 15 minut.

Precyzyjne i ostrożne użycie kompresji i subpróbkowania chrominancji (chroma subsampling) umożliwiło zmniejszenie rozdzielczości i wymaganego pasma. Przy tych poziomach artefakty kompresji są nieuniknione, choć w naturalny sposób maskowały się podczas odtwarzania FMV na telewizorze CRT. Jednak cały ten zestaw okazał się niewystarczający. Obniżenie bitrate'u wideo zostało natychmiast odrzucone, ale wtedy na ratunek przychodzi niestandardowy sprzęt Nintendo 64.

Wykorzystanie procesora RSP

Konsola obsługuje wektory, a jej procesor Reality Signal Processor (RSP) może wykonywać kod równolegle. To pozwoliło znacznie zmniejszyć rozdzielczość filmów i modyfikować ich skalę w locie, przy minimalnym wpływie na wydajność. Konwersja przestrzeni kolorów również została przeprojektowana, aby wykorzystać RSP, ale prędkość dekompresji wciąż była zbyt niska. Rozwiązanie? Kompresja z „frame skippingiem” i interpolacją (pozostawiając finalną liczbę klatek na 15 FPS), a RSP wstrzykiwał klatki w kluczowych momentach, tworząc rodzaj „fałszywego potrójnego buforowania”.

Tekstury, rozdzielczość i audio

Reszta pracy skupiła się na zmniejszeniu rozdzielczości tekstur i użyciu wielu rozdzielczości. W zależności od sceny gra zmienia rozdzielczość, czego gracz nie zauważa, a tła to nic innego jak zwykłe tekstury, których skala jest zawsze modyfikowana do tego samego poziomu (dlatego niektóre tła wydają się bardziej rozmyte niż inne). Co z audio? Dialogi zostały mocno skompresowane, a ścieżka dźwiękowa przetworzona modułem MusyX, znanym ze swojej wyjątkowej wydajności na Nintendo 64.

Podsumowanie

Podsumowując, port Resident Evil 2 na Nintendo 64 to arcydzieło, a jego powstanie było możliwe dzięki wspólnemu wysiłkowi kilku firm, w tym samej Nintendo, która zgodziła się na niskopoziomowy dostęp do swojego sprzętu. Jeśli nadal masz tę konsolę lub lubisz jej emulację, myślę, że warto wrócić do Raccoon City...