Een interessante manier om het verleden van bepaalde bedrijven te verkennen, is te kijken naar hoe ze decennia geleden de toekomst voor ogen hadden. In het geval van Apple waren er in Cupertino enkele nogal merkwaardige ideeën, waaronder het concept Knowledge Navigator, dat de toenmalige CEO John Sculley in 1987 beschreef. Om het aan het publiek te presenteren, gaf Sculley opdracht voor een reeks video's met een beperkt budget, en het resultaat werd in eerste instantie met veel weerstand ontvangen.
De Knowledge Navigator
Het jaar was 1987. Apple was nog bezig de brokstukken op te rapen na het vertrek van Steve Jobs, en de directe concurrenten bleven terrein winnen. Maar ondanks alle moeilijkheden om het heden het hoofd te bieden, gokten de breinen van Cupertino op de toekomst, en in het bijzonder op een markt die zo gevoelig ligt als onderwijs. Dat brengt ons bij CEO John Sculley, die het podium betrad van de EDUCOM '87-conventie en de Knowledge Navigator presenteerde.
Om de Knowledge Navigator volledig te begrijpen, moeten we Alan Kay en zijn twee concepten noemen: KiddiComp in 1968 en Dynabook in 1972. Zijn idee was om een persoonlijke computer te ontwikkelen voor kinderen van alle leeftijden, wat later vorm kreeg via het OLPC-programma (waar Kay aan deelnam). Tabletformaat, aanraakinterface, draagbaarheid en buitengewone spraakherkenning waren de pijlers van de Knowledge Navigator, die er ongeveer zo uitzag:
Een fundamenteel probleem in de video is de manier waarop de professor met zijn computer omgaat. De spraakherkenning is vergelijkbaar met die in een sciencefictionfilm, maar het meest ongelooflijke is het vermogen van de assistent om context, pauzes, onderbrekingen en alle secundaire semantische details te begrijpen. Met andere woorden, er zijn geen fouten in het gebruik van de Knowledge Navigator, en de ingebouwde assistent gedraagt zich té menselijk.
De wereld van 1987 geloofde er niet in
Het spreekt vanzelf dat de computerwereld van 1987 elke mogelijkheid verwierp dat zulke technologie op korte of middellange termijn werkelijkheid zou worden. En vanuit een bepaald oogpunt hadden beide partijen gelijk. Aanraakschermen en virtuele assistenten zijn tegenwoordig heel gewoon, maar de visie van Apple had dertig jaar ontwikkeling nodig.
