In de jaren tachtig richtte Nintendo's strategie in de Verenigde Staten zich op het presenteren van de NES niet als zomaar een console, maar als een entertainmentplatform. Daarom maakte het beroemde accessoire de Zapper deel uit van het pakket, ook al was het oorspronkelijke ontwerp al meer dan een jaar op de markt, als begeleiding van de Japanse Famicom. Zijn geschiedenis is interessant, maar hoe werkt de Zapper precies? Vandaag verkennen we dat van dichterbij.
Een snelle historische terugblik herinnert ons eraan dat de NES op 15 juli 1983 in Japan werd uitgebracht (onder de naam Family Computer of Famicom) en op 18 oktober 1985 in de Verenigde Staten. Beide varianten werden vergezeld door een flink aantal accessoires, waaronder de beroemde Zapper. De Famicom-editie had in essentie het uiterlijk van een echt wapen (waarschijnlijk vanwege de relatie met het spel Wild Gunman), maar in het Westen kreeg het de vorm van een futuristisch laserpistool.
De Famicom-kloons die de wereld rondgingen lieten niet lang op zich wachten om hun eigen equivalenten van de Zapper te krijgen, sommige als volledige geweren die op de console werden aangesloten. Los van de verschillen is er een vraag die voor alle gevallen geldt...
Hoe werkte de Zapper van de NES?
Het antwoord komt ons opnieuw toesnellen met de hulp van de 8-Bit Guy op YouTube. Zijn video verkent niet alleen het interieur van de Zapper, maar deelt ook specifieke details over de lichtpennen. Beide apparaten delen dezelfde basiswerking, namelijk het registreren van licht op het scherm. Maar daar houden de overeenkomsten op.
Terwijl de lichtpen (en bij uitbreiding het systeem) afhankelijk is van het moment waarop de elektronenstraal onder de punt passeert, heeft de Zapper een fotosensor in zijn binnenste waarvan de enige rol is om een wit kader op een zwarte achtergrond te detecteren wanneer we de trekker overhalen. Als je je ooit hebt afgevraagd waarom de hond immuun is voor schoten in Duck Hunt wanneer hij lacht, dan heb je het antwoord: er was geen wit kader voor hem, wat wel het geval was voor de eenden.
Waarom verloor de Zapper aan populariteit?
De eerste reden is de repetitieve mechaniek van elk spel. Terugkerend naar ons voorbeeld van Duck Hunt: eenden jagen op het scherm is vermakelijk, maar niet voor lang. De tweede is dat er minder compatibele games waren dan men denkt. Als mijn geheugen me niet bedriegt, waren er slechts zestien door Nintendo gelicentieerde titels.
Een zeer laag aantal als we bedenken dat de NES tien jaar op de markt was (twintig in Japan). Toch, als je nog een NES met Zapper hebt, zijn dat twee zeer gewaardeerde juweeltjes in elke retrocollectie.
