De Amerikaanse Federal Aviation Administration (FAA) heeft twee wijzigingen voorgesteld voor de regels voor commerciële ruimtevaart. De ene verduidelijkt een berekening voor vluchtveiligheid; de andere zou een aparte nalevingsoptie bieden voor ongecontroleerde terugkeer uit de ruimte. Beide voorstellen gaan over Part 450, het Amerikaanse stelsel voor vergunningen voor commerciële lanceringen en terugkeer, dat sinds 10 maart 2021 van kracht is.
De ene wijziging gaat over de berekening van vluchtveiligheidsrisico’s; de andere biedt een optie die alleen voor ongecontroleerde terugkeer geldt.
Een gecombineerde berekening voor vluchtveiligheidslimieten
De FAA stelt voor om onder § 450.108(c)(4) relevante uitkomsten van een vluchtafbreking en van een vlucht buiten de grenzen van een nuttige missie samen te nemen in één berekening. Die berekening van het conditional expected casualty (CEC), oftewel het voorwaardelijk verwachte aantal slachtoffers, zou per faalmodus en significante vluchtperiode worden gemaakt. Uiteenvallen binnen de grenzen van een nuttige missie telt niet mee in die gecombineerde berekening. De FAA-kennisgeving over de voorgestelde berekening beschrijft de wijziging als een verduidelijking van de berekeningsmethode.
Een aparte optie voor ongecontroleerde terugkeer
Een tweede voorstel, voor § 450.101(c), betreft ongecontroleerde atmosferische terugkeer (UAR). Daarbij zorgen natuurlijke krachten voor het verval van de baan en heeft de operator geen controle over het traject. De FAA zou operators voor dit type terugkeer een optie geven om met een uiteenvallingsdemonstratie aan een veiligheidscriterium te voldoen. Ze moeten dan aantonen dat het uiteenvallen van het voertuig, onderdelen en niet-uitgezette lading bescherming biedt tegen een gebeurtenis die naar verwachting meerdere slachtoffers zou veroorzaken.
De voorgestelde optie geldt niet voor gecontroleerde terugkeer. Ook blijven de criteria voor individueel en collectief risico van toepassing. In de voorgestelde definitie ligt de grens voor het perigeum, het laagste punt van de baan, op 70 zeemijl, ongeveer 130 kilometer. Als voortstuwing het perigeum onder die grens brengt, of de operator de afdaling bestuurt, valt de terugkeer volgens het voorstel niet onder UAR. De FAA-kennisgeving over ongecontroleerde terugkeer beschrijft deze aparte optie en de bijbehorende voorwaarden.
| Voorstel | Regelbepaling | Voorgestelde wijziging | Toepassingsgebied en criteria |
| Berekening voor vluchtveiligheidslimieten | § 450.108(c)(4) | Relevante uitkomsten van vluchtafbreking en vliegen buiten de grenzen van een nuttige missie samenvoegen in één CEC per faalmodus en significante vluchtperiode. | Uiteenvallen binnen de grenzen van een nuttige missie valt buiten deze gecombineerde berekening. |
| Uiteenvallingsdemonstratie | § 450.101(c) | Aantonen dat uiteenvallen bescherming biedt tegen een gebeurtenis die naar verwachting meerdere slachtoffers zou veroorzaken. | Alleen voor ongecontroleerde atmosferische terugkeer; individuele en collectieve risicocriteria blijven gelden. |
Publicatie stond gepland voor 9 november
De FAA-kennisgevingen noemen beide maatregelen voorstellen en vermelden dat publicatie in het Federal Register gepland stond voor 9 november 2026. Het gaat dus om voorgestelde wijzigingen, niet om regels die al van kracht zijn.
