Het Wilhelm-gil: een van de meest gebruikte geluiden in de film

In de filmwereld bestaat een heel bijzonder geluidseffect dat al decennialang in honderden films wordt gebruikt, van fantasy en sciencefiction tot pure horror, drama's en komedies. Het is een korte, overdreven en zeer herkenbare schreeuw. Quentin Tarantino, George Lucas, Peter Jackson en James Cameron zijn enkele namen die dat geluid in hun films hebben geïnjecteerd, of het er in ieder geval in hebben laten zitten. Het gaat om het Wilhelm-gil, en het begon allemaal met een western...

Laten we teruggaan naar 1951, het jaar waarin Distant Drums uitkwam, met niemand minder dan Gary Cooper in de hoofdrol. Een van de eerste details die opvalt aan die film is dat hij een "western van Florida" is, oftewel het verhaal speelt zich af tijdens de Tweede Seminole-oorlog, aan de andere kant van het land. Het tweede detail verschijnt midden in de film, wanneer een van de personages wordt meegesleurd en verslonden door een groep alligators:

Ja, ik weet zeker dat je die schreeuw herkent. Je hebt hem gehoord in allerlei films en franchises: The Lord of the Rings, Star Wars, Spider-Man, Toy Story, Transformers, Indiana Jones, Pirates of the Caribbean... laat me hier maar stoppen. De naam van dat effect is 'het Wilhelm-gil', maar hier ontdekken we nog een curiositeit: het personage dat sterft in Distant Drums, is niet Wilhelm.

Het Wilhelm-gil

Wilhelm is eigenlijk de 'soldaat Wilhelm', een personage uit The Charge at Feather River, een film uit 1953. In die film wordt de arme Wilhelm door een pijl in zijn been geraakt terwijl hij zijn pijp vult en te paard zit. Het effect herhaalt zich een paar keer, voor zowel indianen als soldaten:

Natuurlijk is het recyclen van geluiden heel gebruikelijk. Terug naar Distant Drums: voor die film werden zes schreeuwen opgenomen (de originele sessie staat in de video hieronder). De vierde take is degene die we ons allemaal herinneren, en de andere vijf werden in verschillende scènes gebruikt. Het Wilhelm-gil werd een onderdeel van de uitgebreide geluidsbibliotheek van Warner Bros., maar zijn explosie in populariteit is te danken aan één man: Ben Burtt.

Burtt herkende de schreeuw gemakkelijk van de ene film naar de andere, en toen hij besloot het te gebruiken in zijn project The Scarlet Blade uit 1974, kopieerde hij het simpelweg van de soundtrack van een andere film. Drie jaar later kreeg Burtt de leiding over de geluidseffecten van Star Wars, en toen hij de schreeuw weer hoorde, twijfelde hij geen moment: een stormtrooper die in de leegte valt, was de eerste die hem 'adopteerde'. Burtt gaf het effect zijn definitieve naam, 'Wilhelm-gil'.

Nu, wie heeft het gedaan? Wie heeft die schreeuw als eerste laten horen? Een onderzoek van Burtt leidde hem naar Sheb Wooley, beter bekend van zijn nummer "The Purple People Eater", en van zijn deelname aan een andere film met Gary Cooper, High Noon. Burtt vond bij Warner Bros. verschillende documenten van de editor van Distant Drums, waaronder een lijst met acteurs die waren aangewezen om extra dialogen en geluidseffecten op te nemen.

Wooley werkte in Distant Drums als soldaat Jessup en staat op de lijst toegewezen aan "kreten van een man die door een alligator wordt gebeten". De weduwe van Wooley, Linda Dotson, lijkt dit te hebben bevestigd, maar ondanks de populariteit van de schreeuw ontving Wooley nooit een cent.

IMDb meldt 690 projecten in zijn database met het Wilhelm-gil.

Bron: Damn Interesting