Ongemakkelijke stoelen, geruzie over het naar achteren kantelen van de rugleuning, gillende kinderen, slecht eten, de wifi die het niet doet… voor velen is vliegen een marteling geworden, maar dat was niet altijd zo. Na de Tweede Wereldoorlog keerde een groot deel van de luchtvaartindustrie terug naar de commerciële sector en lanceerde nieuwe toestellen die het comfort van passagiers vooropstelden. Een daarvan was de Boeing 377 Stratocruiser, die in 1947 zijn eerste vlucht maakte. Met ruimte voor maximaal 114 personen was de Stratocruiser een soort hotel in de lucht, maar het had een relatief kort leven…
Een hotel in de lucht
Aparte toiletten en kleedkamers voor mannen en vrouwen. Een lounge op het benedendek om te ontspannen en een drankje te nemen. Bedden die de privacy van passagiers garanderen. Fijn servies en vers eten. Als we dit vergelijken met het huidige aanbod van commerciële vliegtuigen, klinkt dit als sciencefiction, maar er was een tijd dat vliegen geen nachtmerrie was, maar juist het tegenovergestelde. De Boeing 377 Stratocruiser was een van de vele vliegtuigen die dat tijdperk van luxe en ruimte in de lucht symboliseerde.
Technische hoogstandjes
Een van de meest geavanceerde toestellen van zijn tijd was de Boeing 377 Stratocruiser een van de eerste met een drukgestuurde cabine voor commerciële vluchten (de eerste was zijn kleinere broer, de 307 Stratoliner). De maximale configuratie maakte het transport van 114 passagiers mogelijk: 100 op het bovendek en 14 in de lounge.
Een korte carrière
Toch was het operationele record van de Stratocruiser relatief slecht. Het toestel was erg duur voor luchtvaartmaatschappijen en catastrofale mechanische storingen in motoren en propellers kwamen steeds vaker voor. De verliezen bedroegen elf rompen tussen 1947 (het jaar waarin het prototype vloog) en de definitieve pensionering in 1963. De combinatie van kosten, technische problemen en de indrukwekkende opkomst van de jets maakte een einde aan de carrière van de Stratocruiser.
